diary

อย่ามัวแต่โอดโอยโหยไห้ และจมปลักอยู่กับเรื่องร้าย ๆ เลย

ลุกมาเติมใจให้เต็มร้อยกันดีกว่า


1. ถ้าเธอเหนื่อยนัก หยุดพักเสียก่อน
ถ้ารถที่ขับเกิดผิดปกติขึ้นมา คุณจะจอดข้างทางก่อนใช่ไหม
นี่ก็เช่นกัน เป็นทางเลือกที่ฉลาดสำหรับคนที่ตกอยู่ ในห้วงทุกข์
ถ้าฝืนดันทุรังไปข้างหน้า วันแย่ ๆ อาจถึงกับเป็นวันวิบัติขั้นมาได้


2. ร้องเถิดถ้าอยากร้อง
แต่การร้องไห้นานเกินไปก็เป็นการบ่อนทำลายได้เช่นกัน
เพราะความเศร้าสามารถหล่อเลี้ยงตัวมันเองได้ ยิ่งเศร้าก็ ยิ่งคิดมาก
และความทรงจำไม่ดีจะยิ่งประดังประเดทับถมมากขึ้นไปอีก
แต่ถ้ากลั้นน้ำตาไว้ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เหมือนกัน
ตอนนี้น่ะทั้งเศร้า ทั้งประสาท สิ้นหวังเต็มประดาแล้วจะทำอย่างไรดี
ก่อนอื่นต้องหัดยอมรับความ รู้สึกเหล่านั้นให้ได้
แล้วร้องไห้แต่พอเหมาะพอควร จะให้คุณประโยชน์
ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อ หายเครียด และ คุณจะรู้สึกสงบนิ่งขึ้น

3. หาที่มาที่ไปของเจ้าตัวร้าย
ถึงแม้จะยังไม่มีข้อสรุปแน่นอนว่า ทำไมคนเราต้องรู้สึกหดหู่ ท้อแท้ ละเหี่ยใจ
ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร มึนทึม และอีกหลาย ๆ ความรุ้สึกที่ไม่ดี
คำอธิบายที่น่าจะเป็นไปได้ที่สุด คือ
ธรรมชาติสร้างให้คนต้องมีความรู้สึกเหล่านี้บ้าง
เพื่อบอกให้เรารู้จักพักผ่อน และค่อย ๆ คิดว่าจะทำอะไรต่อไป

4. ตัดไฟแต่ต้นลม
ลองสืบสาวถึงเหตุการ์ที่มักทำให้หัวใจป่วยดูหลาย ๆ ครั้ง
แล้วจะเห็นว่าเกิดเป็นรูปแบบที่แน่นอน
นั่นก็คือ ร่างกายจะส่งสัญญาณเตือนภัยออกมา
เวลาที่มีบางสิ่งบางอย่างมากระทบ
กุญแจไขปริศนานี้สามารถได้มาด้วยการ
ฝึกฝนจิตใจตัวเองหาทางออกไปทีละ ขั้น
และเหมาะสมกับการเผชิญ
บรรเทาปัญหาที่รู้ว่าจะเกิดขึ้นในแต่ละครั้ง
5. อย่าเอาแต่นอนซังกะตาย
ที่ว่าบอกให้ค่อยเป็นค่อยไปนั้น ไม่ได้หมายความให้นอนแน่นิ่ง
และปล่อยให้เรื่องเลวร้ายสุมทับตัวอยู่ตรงนั้นฝ่าย เดียว
เราจะต้องลุกขึ้นและสู้กับมัน
การจะควบคุมระบบความนึกคิดของตัวเองนั้น
ต้องกระตุ้นตัวเองให้หลุดจาก ปลักที่จมอยู่
ขอแค่ให้ผ่านวันนี้ไปได้ แล้วพรุ่งนี้ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง
6. อย่าโทษตัวเอง
เคยสงสัยไหมว่า สิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้นในวันเลวร้ายของคุณน่ะ
เป็นเรื่องคอขาดบาดตายของตัวเองหรือคนรอบข้าง
ถึงแม้การทำ ความเข้าใจและแก้ไขปัญหาจะมีประโยชน์
แต่การย้ำคิดถึงทุกสิ่งที่ผิดพลาดไปอย่างไม่หยุดหย่อน
เป็นเสมือนการโทษตัวเอง ที่ทำให้วันไม่ดี
วันหนึ่งเป็นสัปดาห์แห่งความทุกข์ระทมได้
การจองจำตัวเองอยู่กับคำ คาดโทษตัวเองจะยิ่งเป็นอุปสรรคขวางกั้น
การไปสู่หนทางแก้ปัญหาที่ ถูกต้อง
ดังนั้นให้ลองถามตัวเองว่า กำลัง โหดร้ายกับตัวเองเกินไปรึเปล่า?
และการทำเช่นนี้ช่วยขจัดปัญหา
และเตรียมให้คุณพร้อมเผชิญ เหตุการณ์ยุ่ง ยากในคราวต่อไปได้ไหม?
เราต้องยอมรับความจริงว่า
ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะตกเข้าไปในหลุมดำแห่งความทุกข์ด้วยกันทั้งนั้น
ไม่เวลาใดก็เวลา หนึ่ง
แม้แต่ คนที่ดูเหมือนจะเพอร์เฟ็กไปหมดทุกอย่าง
ก็คงต้องเคยมีอากาของไข้ใจประเภทใดประเภทหนึ่งบ้าง ล่ะ
ฉะนั้นสิ่งที่ทำได้คือถนอมตัวเองไว้ ให้ดี
จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้ (เป็นอย่างน้อยที่สุด)

edit @ 2007/01/24 11:31:10